Via Tallinn, met de veerboot of catamaran kan, duurt resp 3 en 1½ uur, maar de Via Baltica is nog steeds niet snel te rijden, wel ontzettend verbeterd de laatste jaren. Het stuk door Polen is echt erg, er wordt gereden alsof ze op een afgesloten circuit zitten. Terwijl er toch echt verkeer over heuveltoppen en blinde bochten komt. Vorig jaar geprobeerd, afgekeurd.
Stockholm - Turku kan, veerboot doet er ongeveer 8 uur over. Kapelskar - Turku, veerboot iets van 6 uur geloof ik, Stockholm-Kapelskar is toch wel 1½ rijden, niet interessant dus.
Lulea - Vaasa kan, maar de veerboot vaart je dus weer terug naar het zuiden, niet interessant.
De route die ik bedoel is Stockholm - Sundsvall - Haparanda, aan de andere kant van de grensrivier Tornio, wat dus Finland is. Tornio - Rovaniemi (poolcirkel, SantaClaus dorp) - Ivalo (onze woonplaats, rij niet voorbij zonder een bakkie te doen) Karigasniemi - Karasjok (Noorwegen) Lakselv- Noordkaap. Afstanden zijn relatief. Files zijn eigenlijk onbekend, en de gemiddelde snelheden liggen hoger dan op de Duitse autobanen. Wel houdt vrijwel iedereen zich in Scandinavie aan de maximum snelheid. Te hard rijden wordt als asociaal gezien en valt in de zelfde klasse als boeren en winden laten, of je gulp open laten staan. Bovendien wordt het erg snel erg duur, rijbewijs is ook zondermeer weg bij meer dan 30 te hard, zonder een of andere onverklaarbare aftrek. Autorijden is zeker met de zwever, nog echt genieten. De lege wegen, zoals je eigenlijk alleen maar in tv spots ziet, bestaan ten noorden van Stockholm nog echt.
Maar het draadje wordt zo wel gekaapt, sorry. Terug naar het Noorden van Nederland denk ik!